I’ve been sitting in front of the computer for some time now, thinking of a birthday entry for you that would be different from 3 years ago, which was too long…from 2 years ago, which was too blah anyone could have said it… and from last year, which, I have to say, I feel was just right.  But I can’t very well plagiarize myself, can I?

I always say that I must be doing something right to deserve God’s many many wonderful blessings…my loved ones back home…my mom…our Abby…you.  All that I need, I most certainly have.  Whatever conveniences and comfort we enjoy now, no matter how great or small, I consider as extra bonuses.   And I gladly and wholeheartedly accept them.

To be ushering in Thanksgiving week with  your  birthday is most perfect because you are one blessing, a most cherished gift, whom I am ever much and will never cease to be thankful for.

Cheers to you, Munchkin! May all your fondest wishes come true, and all your fervent prayers, answered.

Abby and I love you very much.  Happy Happy Birthday!

Also, cheers to you and me for 16 years of twosome-ness!   I’d still say yes, to you again.  Happy Sweet Sixteen! *wink*

It’s true, too, you know! :)  While I’m making and packing Abby’s lunch, hubby prepares Abby’s breakfast. :D

And here’s the Father’s Day card that Abby made for her dad.  I should have scanned it against a colored back ground though.  Sorry about that! :D

The card cover

The top half of the card when it is opened.

The bottom half of the card

Happy Father’s Day to my dearest Munchkin!  Abby and I love you very much!

And to all you awesome dads out there, Happy Father’s Day! :D

…happy birthday and happy 15th year of togetherness.

God couldn’t have given Abby a better father and me, a better husband.  We’ve been blessed with THE best.

God will continue to reward you for the blessing that you are and continue to be, to the people around you and to Abby and me.

Abby loves you.  I love you.

Cheers to you, Munchkin!  To your good health and to more answered prayers!

Mmmwah!

“Maalaala mo kaya? Ang sumpa mo sa akin? Na ang pagibig mo ay sadyang di magmamaliw?”

25 pounds ago Unang araw ng Pebrero ng taong 2001 nang ako’y pormal na yayaing magpakasal ng aking kasintahan ng mahigit pitong taon.  Pormalidad na lamanag ang pagyayayang ito at ang pagbibigay ng singsing dahil bago pa man ang araw na iyon ay nakapagpasya na kaming magpakasal sa susunod na taon.

Nakakalungkot! Ang payat namin noon!  Hahaha!

Pitong taon na ang nakalilipas simula ng araw na iyon ngunit tandang-tanda ko pa rin ang mga kaganapan.  Hindi “book worthy” ang aming proposal story.  Hehehe.  Maghapon kaming bumisita sa iba’t ibang simbahan sa Makati noon at naghahanap ng pagdarausan ng aming kasal.  Noong kinagabihan, dinala ako ng aking pinakamamahal sa Cafe Maestro sa Reposo (bago na yata ang pangalan ngayon) para sa isang romantikong paghahapunan.  Tinulungan siya ng isa naming matalik na kaibigan na mai-reserve ang ikalawang palapag ng restaurant para lamang sa aming dalawa. Alam ko na siyempre na iyon na ang gabi.  Bwahahaha!  Habang hinihintay ang aming inorder na pagkain, itinanong na nga ang mahiwagang tanong sabay bigay ng singsing.  May I cry ako siyempre matapos sambitin ang matamis na oo. :D  Pagkatapos ay dumating ang waiter at iniabot sa akin ang mga bulaklak (ang sweet ng waiter ano?). Nagdessert kami pagkatapos sa lobby ng Shangri-la Makati at nang ako’y ihatid na sa aming tahanan, saka kami nagpicture taking! :D

Ika-5 ng Enero ng 2002 nang samahan ang aking engagement ring ng isang wedding ring…sagisag ng pagiibigang hindi magmamamaliw.

Oo, naaalala ko pa. At natitiyak kong naalala pa rin niya. :)

Larawan ng mga pinakamamahal na buhay sa iking puso’t isipan ang isa ko pang lahok para sa Litratong Pinoy.

Mabuhay! :)

Mabuhay!  Narito ang mga larawan ng aking asawa nang siya’y maging ”Bagong Ama”. :)

Sa ospital,  dalawang araw mula ng si Abby ay isilang.

Mahimbing na mag-ama, kuha noong hapong umuwi na si Abby sa bahay mula sa ospital.

Di niyo naitatanong, kaya rin yata ng asawa kong matulog ng nakatayo. :P

Kuha naman ito sa cable car sa Sentosa sa Singapore noong Pebrero 2005.  Magaanim na buwang gulang na si Abby noon. :)

Isa pang lahok para sa Litratong Pinoy, DITO.  Magandang araw ng Huwebes sa inyong lahat! :D