Mataga-tagal na akong hindi nakakalahok sa Litratong Pinoy.  Malamang ay nagtatampo na sa akin ang aking kaibigang nagsimula nito. Sa mga susunod na linggo, sana’y makabawi ako sa matagal kong pagliban. ;)  Ito naman ang aking lahok para sa tema ngayong linggong ito, “Batik/Mantsa” (Spots/Specks).

Noong ika-9 ng Pebrero ay ipinagdiwang ng mga kindergarteners sa paaralan ng aking anak ang ika-isang daa’t isang araw ng pagpasok sa paaralan (101 days of school).  Bilang pag-gunita sa araw na  ito, hiniling ng mga guro na bihisan ang mga bata ng mga kasuotang itim at puti tulad ng mga kulay ng mga aso sa 101 Dalmatians.  Ayun na nga’t pinagdamit ko ang aking anak ng itim na pangitaas na may puting pang-ilalim na mahaba ang manggas.  Ang pangibaba naman niya’y palda’t tights na puti.

Umalis ng bahay ang aking anak  na wala namang malaking ipinagkaiba ang itsura sa araw-araw niyang pagpasok sa paaralan.  Ngunit sa kaniyang pag-uwi, may pagkakaiba na sa kaniyang itsura…

Ang aking limang taong mag-aaral, sa pag-uwi’y “puppy girl” na! Hee hee.  May mantsa (spot) ang kaniyang ilong at may suot siyang korona kung saan nakakabit ang dalawang tengang may batik-batik na itim.  Ang kyut! :P  Ayaw niyang  ngumiti noong una nang akin siyang kunan ng mga litrato.  Ngunit ngumiti na siya nang payagan kong simutin ang batter ng chocolate cake na katatapos ko lamang ipasok sa pugon para i-bake. ;)

Huwebes na sa Pinas.  Miyerkules naman ngayon dito sa aking kinaluluklukan…Ash Wednesday.  Sana’y isapuso nating lahat ang kahulugan ng panahon ng Lent.

…put them together, remember ME.  Well do you?  Remember me?  I don’t blame you if you don’t though.  But looking at the blog title ought to help.  :P

So I’ve gone from bad to worse as far as updating this site is concerned.  I’ve got no excuses whatsoever.  The funny thing is, I am brimming with “bloggables”.  The problem now is where to start!  I’ll figure something out, sooner than soon.  Promise.

oOo

Can you believe January is over?!  How are your New Year’s resolutions coming along?  I’m still doing pretty good with my “sensible New Year’s resolutions”.  That is, I”ve surrendered to the fact that life isn’t fair, I’m happy where I am, I’m minding my own business, I’m doing my best to live each day to the fullest (and as if it were my last, although I could still do much better!) and I am filling my life with love.  Keeping these isn’t always a walk in the park but…

oOo

We have a busy February ahead of us, mostly because of my Kindergart’ner.  A busy Abby equals a very busy me.  But I’m not complaining.  I hear when the kids move to first grade, it’s all business already.  So Abby and I are milking all the fun out of  kindergarten as much as we can.  I don’t even recall my own kindergarten years to be at least half the fun as Abby’s.  Well, I shouldn’t be surprised because  I went to a school that is run by nuns…which isn’t a bad thing, so don’t get me wrong! :P

I hope to resurface soon with a more sensible entry. Hee hee.  For now, I wish y’all a Happy Love Month! ;)

Cheers and Mabuhay!